|
|
|
|
|
آسمان بارانیست
آسمان می بارد من نیز بارانی ام همچون آسمان چه شاهوار ترانه ی عشق را می خواند و من لمس می کنم احساس لطیف بودن را آسمان که می بارد، تسلیم بودن خویش می شوم ببار ای بارون ببار با دلم گریه کن خون ببار در شبای تیره چون زلف یار بهر لیلی چو مجنون ببار ای بارون
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه سیزدهم فروردین 1387ساعت 16:50 توسط م.الف
|
||