|
|
|
|
|
آرمان شهری که برای خودت ساخته بودی به تلنگری فرو ریخت
و حالا به دنیای واقعی خوش آمدی چه آمدنی!!! اینجا باید یاد بگیری بی تفاوت باشی، و سرد، و شاید کور و کر تمامش از آن روست که این مذبح را تاب آوری و چاره ای جز این نیست راه فراری نیست تو را قربانی امیال خویش می کنند قوی باش و بی احساس (اهصاصاتشان را نیز باور نکن) دم نزن سکوت کن و بپذیر کز کشیدن تنگ تر گردد کمند |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 21:29 توسط م.الف
|
||